O nas

Historia Koła Łowieckiego "Ponowa"

Po zakończeniu działań wojennych w 1945 r. w Wielkopolsce nastąpiło szybkie odradzanie się struktur i oblicza polskiego łowiectwa. W wyniku zmian ustrojowych, upaństwowienia lasów i reformy rolnej, uległ też reorganizacji system gospodarki łowieckiej. Zwierzyna stała się własnością skarbu państwa, utworzono wojewódzkie i powiatowe rady łowieckie. W tych warunkach w Wielkopolskim Zjednoczeniu Państwowych Gospodarstw Rolnych powstała grupa myśliwych, tworząca początkowo dość luźny zespół kolegów polujących na terenach PGR. Dopiero dekret z 1952 r. wprowadzający prawo łowieckie dał impuls do formalnego zorganizowania Koła Łowieckiego i jego rejestracji. Koło otrzymało nazwę "Pegeerowiec" i numer ewidencyjny 107. Założycielami koła byli późniejsi jego długoletni kierownicy i działacze różnych szczebli Polskiego Związku Łowieckiego: Teofil Kowalski, Bogdan Kijewski, Kazimierz Dominik, Jan Bajer, Jóżef Olbiński, Stanisław Janiszewski, Bogusław Baul, Zenon Kiwerski i in.

W 1956 r. Koło "Pegeerowiec" liczyło 31 członków. Zarząd tworzyli: prezes Stanisław Kotkowski, łowczy Teofil Piechowiak, sekretarz Kazimierz Dominik, skarbnik Stefan Fryder. Dysponowano wówczas już trzema obwodami łowieckimi: obwód nr 146 - Niegolewo-Śliwno, obwód nr 200 - Skórka (pilskie), obwód nr 250 - Modrze-Piotrowo.

W 1958 r. Koło pozyskało czwarty obwód nr 272 Wolsztyn (z domem w Podborowie). W sumie Koło posiadało tereny obejmujące ponad 20 tys. hektarów i zatrudniało sześciu strażników łowieckich. Szybka odbudowa stanu zwierzyny pozwoliła Kołu "Pegeerowiec" osiągać całkiem przyzwoite rozkłady. Z zachowanych dokumentów z trzech polowań na zające w 1956 r. w obwodzie 146 Niegolewo-Śliwno przy 12-15 strzelb pozyskano łącznie 301 szt.:

4 listopada Miechorzewo-Rudniki, pola 113 szt.

18 listopada Śliwno-Turkowo, pola 69 szt.

11 grudnia Niegolewo, pola 119 szt.

Ze zwierzyny drobnej polowano na kuropatwy, bażanty i kaczki. Z grubej na sarny, jelenie (Skórka i Wolsztyn), mniej na dziki co było spowodowane mniejszą ilością pól kukurydzy. Mimo tych stosunkowo dobrych wyników gospodarka łowiecka Koła nastawiona była na podniesienie stanu zwierzyny grubej i utrzymanie, a nawet zwiększenie zwierzyny drobnej. Osiągano to głównie poprzez zimowe dokarmianie, budowanie paśników i podsypów, likwidowanie drapieżników zwłaszcza skrzydlatych.

W latach sześćdziesiątych nadal starano się racjonalnie gospodarować zasobami łowiska. Stan zwierzyny prawie się podwoił. Regularnie zaczęto polować na dziki, notowano dobre stany saren, zajęcy i kuropatw. Polepszyła się współpraca z nadleśnictwami i administracją terenową. Istnienie PGR-ów zapewniało transport, paszę, noclegi i pomoc w organizowaniu polowań. Ważne i interesujące było walne zebranie odbyte 16 kwietnia 1962 r. Wybrano na nim nowy Zarząd Koła w składzie: Prezes honorowy Teofil Kowalski, Prezes Witold Fedorowski, Wiceprezes Teofil Piechowiak, Łowczy Edward Suchorski, Sekretarz Bogdan Kijewski, Skarbnik Stefan Fryder, Przewodniczący Komisji Rewizyjnej Józef Olbiński. Na zebraniu tym na wniosek Witolda Fedorowskiego zmieniono nazwę Koła z "Pegeerowiec" na "Ponowa". Na podstawie wcześniej rozpisanych ankiet podjęto też dyskusję nad podziałem Koła. Decyzji nie podjęto, sprawa pozostała w zawieszeniu, podobnie jak kwestia budowy bażanciarni. Koło posiadające 32 członków, zaczęło mieć kłopoty z zagospodarowaniem 4 obwodów obejmujących ponad 20 tys. hektarów. W 1969 r. w wyniku akcji politycznej miejscowych władz partyjnych Koło "Ponowa" utraciło obwód nr 272 Wolsztyn. W 1972 r. z inicjatywy kolegów Gryczy i Piechowiaka doszło do zamiany obwodu nr 250 - Modrze-Piotrowo, na tereny łowieckie w powiecie konińskim (obwód nr 76 ndl. Grodziec Wlkp.). W 1975 r. po reformie administracyjnej (i ustawie łowieckiej z 1972 r. mówiącej, że nie więcej niż 300 ha na 1 myśliwego) Koło "Ponowa" utraciło kolejny obwód nr 200 - Skórka (pilskie). W ten sposób Koło aż do dnia dzisiejszego pozostało na dwóch obwodach: konińskim nr 76 (ok. 7,5 tys. ha) oraz Niegolewo-Śliwno nr 73 (ok. 5,5 tys. ha). Obydwa obwody mają charakter polno-leśny, ze znaczną przewagą pól (80%).

W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych członkowie Koła podejmowali liczne działania hodowlane i ochronne. Obwód koniński trzeba było zagospodarować prawie od podstaw. Trudności finansowe powodowały wzrastające koszty dzierżawy i odszkodowania wypłacane za szkody spowodowane przez zwierzynę łowną. Koło przeznaczało też znaczne środki finansowe na dokarmianie, głównie na: ziarno zbóż, poślad, mieszanki syntetyczne, okopowe i kiszonki. Pracami skutecznie kierowali prezesi i łowczowie: Witold Fedorowicz, Józef Olbiński, Edward Suchorski, Teofil Piechowiak, Zenon Nadolny, Czesław Rak, Józef Scibisz i in.

W latach dziewięćdziesiątych, w okresie transformacji ustrojowej, w nowym układzie stosunków gospodarczych i politycznych Koło Łowieckie "Ponowa", podobnie jak całe polskie łowiectwo musiało wypracować nowe formy działania i gospodarki. Kierownictwo w Kole przejęła nowa generacja młodych myśliwych kol. Wojciech Olbiński, Grzegorz Michalak, Andrzej Chmielewski, Roman Napierała, Marek Hofman, Marian Wiśniewski i in. Z ich inicjatywy Koło na obwodzie konińskim w miejscowości Biała Kolonia na zakupionym starym gospodarstwie rozpoczęło budowę domu myśliwskiego. Prace ukończono w 1992 r. wyposażając budynek w centralne ogrzewanie i inne urządzenia dzięki czemu stanowi on doskonałą bazę dla bractwa myśliwskiego.

Podobna inicjatywa zaowocowała modernizacją zakupionego gospodarstwa w Śliwnie. Koło uzyskało w ten sposób drugi dom myśliwski, w którym oprócz pobytu myśliwych organizowane są zebrania zarządu KŁ "Ponowa".

W 2004 r. w domku myśliwskim w Śliwnie Koło "Ponowa" obchodziło 50-cio lecie istnienia. Z tej okazji odsłonięto pomnik "Tobie Przyrodo Myśliwi".

W 2008 r. z inicjatywy zarządu w składzie: prezes Marek Hofman, łowczy Roman Napierała, skarbnik Stefan Walocha, sekretarz Leszek Bamber zakupiony został sztandar.

W 2014 r. w domku myśliwskim w Biała Kolonia zorganizowano obchody 60-cio lecia Koła "Ponowa".

Koło prócz intensyfikowania gospodarki łowieckiej poprzez budowanie nowych ambon, paśników, solniczek, dokarmiania oraz organizowania polowań (w tym dewizowych) przywiązuje dużą wagę do wychowania swoich członków w duchu poszanowania etyki, tradycji i zwyczajów łowieckich. Kładzie duży nacisk na szkolenie strzeleckie i bezpieczeństwo polowań, zarówno indywidualnych jak i zbiorowych. Doskonale się układa współpraca z lokalnymi samorządami i administracją Lasów Państwowych. W ciągu 60-letniej działalności Koła Ponowa przez jego szeregi przewinęło się wielu wybitnych myśliwych. Dziś ponad połowa członków Koła posiada odznaczenia łowieckie, w uznaniu zasług dla rozwoju myślistwa polskiego. Nieżyjący już koledzy Witold Fedorowicz i Zenon Nadolny odznaczeni zostali najwyższym wyróżnieniem "Złomem".

Zarząd Koła

Prezes

Hofman Marek

Łowczy	Podłowczy	Skarbnik	Sekretarz

Napierała Roman	Sobkowiak Henryk	Walocha Stefan	Bamber Leszek

Członkowie


Aumiller Andrzej	Brambor Marcin	Bryll Eryk	Bryll Henryk

Byczyński Franciszek	Chmielewski Andrzej	Czerniak Karol	Drzymała Bogusław

Frankowski Marcin	Frankowski Radosław	Grośty Sławomir	Hofman Marcin

Kostrzewski Adam	Kostrzewski Michał	Kotłowski Tadeusz	Kubiak Mateusz

Łuczak Waldemar	Majerowicz Paweł	Michalak Grzegorz	Mielcarek Roman

Mijal Jaromir	Nalewski Jerzy	Napierała Arkadiusz	Napierała Hubert

Nyka Jan	Ormanty Daniel	Pigla Zdzisław	Pilarczyk Wojciech

Sobkowiak Szymon	Stankowski Jerzy	Stankowski Mikołaj	Stankowski Wiesław

Szczeciński Wojciech	Tarczyński Lech	Umławski Julian	Wawrzyniak Sławomir